دوشنبه 2 شهریور 1405
Tehran
scattered clouds
15.4 ° C
16 °
15.4 °
14 %
4.1kmh
40 %
شنبه
16 °
یکشنبه
14 °
دوشنبه
12 °
سه‌شنبه
10 °
چهارشنبه
12 °
spot_imgspot_img
خانهبرگزیده سردبیرنمایش ساده همگرایی و کار تیمی خلاق و موفق

نمایش ساده همگرایی و کار تیمی خلاق و موفق

گفت‌وگوی ویژه فن‌سالاران با دکتر سیداحمدرضا مهدیان، مدیرعامل شرکت داروسازی جابرابن حیان/

ورود: هنوز از دروازه شرکت عبور نکرده‌ایم که نخستین نشانه‌های یک سازمان منظم خود را نشان می‌دهد؛ محوطه‌ای آراسته، مثال‌زدنی و سکوتی مشخص؛ که نه از رخوت؛ بلکه از نظمی دلپذیر حکایت دارد. انگار هر چیزی در جای خود قرار گرفته است؛ همان‌گونه که باید.

کارکنان حراست با احترام و خوشرویی پیش می‌آیند. رفتاری که پیش از آنکه یک وظیفه اداری تلقی شود، نشان از فرهنگ سازمانی ریشه‌دار دارد (و آنی که انتظار می‌رود)؛ موجی از ادب در کلام و احترام در رفتار.
مستقیم ما را به سوی دفتر مدیرعامل راهنمایی می‌کنند؛ در که گشوده می‌شود، مردی آرام با چهره‌ای گشاده به استقبال‌مان می‌آید، دکتر سیداحمدرضا مهدیان، مدیرعامل. نخستین بار است که زیارت‌شان می‌کنیم، در نگاه اول، گرم و صمیمی‌است، اما این، موتیف این “شخصیت” است که تا پایان حضورمان امتداد می‌یابد؛ خوش‌استقبال و بحمدلله خوش‌بدرقه. وقتی هم که از تجربه و مدیریت و مسئولیت‌هایش می‌گوید، معلوم می‌شود که چرا و چطور در فراز و فرودهای دوران سخت صنعت، و در کمتر از شش ماه، تحولی این‌چنین را در شرکت داروسازی جابرابن‌حیان رقم زده‌است و حالا باید حرف‌هایش را شنید.

برخی آدم‌ها پیش از آنکه سخنی بگویند، بخشی از داستان زندگی خود را در چهره‌شان روایت می‌کنند؛ و دکتر مهدیان از همین جنس است. بیایید به نشانه‌ی دیگری از سبک مدیریتی‌اش نگاه کنیم؛ مدیران‌اش را فرامی‌خواند تا در مباحثه ما حضور یابند؛ مدیر برنامه‌ریزی، مدیر منابع انسانی، معاونت مالی، مدیر تولید، مدیر حراست، مدیر آزمایشگاه و…؛ بله! این نمایشی ساده از همگرایی و نتیجه کار تیمی موفق است. هر بخش از داستان “جابر” را کسی تعریف می‌کند که مسئولش هست. فضای جلسه رسمی، و اما صمیمی است.

در میان گفت‌وگوها می‌شنویم که کارگران شرکت، همین چندی پیش، در اقدامی خودجوش، از دکتر مهدیان تقدیر کرده‌اند، تقدیری که تنها از سوی خود آنان نبوده، بلکه به نیابت از خانواده‌هایشان نیز انجام شده است. ما از این رخداد به‌وجد می‌آئیم و می‌فهمیم که چرا فضای این مجموعه این‌قدر پذیرنده و خلاق به‌نظر می‌رسد. برای کسانی که به سبک‌های مدیریتی علاقه‌مندند این مدل و روش ساده هم می‌تواند جذاب باشد و در عین حال پیچیده. گاهی نیازی نیست که نشان بدهیم چقدر حرفه‌ای و مدیر و مسلط هستیم، زبان آمار کارمان را ساده می‌کند، آن چیزی را که نیاز هست و همیشه باید نشان بدهیم و به‌ آن عمل کنیم تا بفهمانیم که چقدر خوبیم، همین حس همزیستی انسانی قوی است. ما همه در یک کشتی نشسته‌ایم و خوشا به سعادت کسانی که دعای کارکنان و پرسنل را پشت خود و مسئولیت‌هایشان به‌یادگار و همراه دارند.

در این گفت‌وگو، مطابق معمول، ما سوال‌ها را حذف و شما پاسخ‌ها را می‌خوانید.

  • دکتر سیداحمدرضا مهدیان: من ورودی سال ۱۳۷۰ رشته داروسازی دانشگاه تهران هستم و در سال ۱۳۷۵ از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شده‌ام. در دوران دانشجویی افتخار هم‌نشینی و بهره‌مندی از محضر استادان برجسته‌ای را داشتم که بسیاری از آنان امروز از چهره‌های تأثیرگذار صنعت داروسازی کشور هستند. از جمله استادان و هم‌دوره‌‌های من می‌توان به آقایان دکتر دیناروند، دکتر کبریایی‌زاده، دکتر روح‌الامینی، دکتر شفیعی، دکتر اینانلو، دکتر عبداللهی‌اصل، دکتر پیرصالحی و دکتر عبده‌زاده اشاره کرد. بسیاری از بزرگان امروز صنعت دارو، مسئولان سازمان غذاودارو و سندیکاهای تخصصی، یا از استادان ما بودند و یا از دوستان و هم‌دوره‌ای‌های دوران دانشجویی‌ام به‌شمار می‌روند. خداوند همه این عزیزان را حفظ کند و بر توفیقات‌شان بیفزاید.

من پس از فارغ‌التحصیلی، یک سال دوره “طرح” را در استان مازندران گذراندم. بعدش هم در سال ۱۳۷۶ برای انجام خدمت سربازی در قالب طرح پیام‌آوران بهداشت و تحت نظر مستقیم وزارت بهداشت، به استان لرستان اعزام شدم. این دوران تا سال ۱۳۸۰ ادامه داشت و در این مدت در بخش‌هایی مختلف از جمله معاونت غذاوداروی دانشگاه علوم پزشکی لرستان، بازرسی کل استان، و در سال‌های پایانی هم به‌عنوان مدیر دارویی استان فعالیت کردم.

در سال ۱۳۸۰ به استان مازندران بازگشتم. در همان سال ازدواج کردم و با تأسیس داروخانه، فعالیت حرفه‌ای خود را در بخش خصوصی ادامه دادم. این تجربه، فرصتی ارزشمند برای ارتباط مستقیم با بیماران و آشنایی بیشتر با نیازهای حوزه سلامت بود.
از سال ۱۳۸۶ وارد حوزه توزیع دارو شدم. در آن زمان، شرکت “ارمغان‌دارو” یکی از نخستین شرکت‌های پخش خصوصی کشور بود که با مدیریت دکتر مصطفوی فعالیت می‌کرد. مسئولیت استان‌های مازندران و گلستان را برعهده داشتم و پس از آن نیز در شرکت‌های مختلف حوزه توزیع دارو از جمله فراگیر، پخش درآوند و مهیادارو فعالیت کردم. بخشی از این فعالیت‌ها در حوزه توزیع داروهای تخصصی و شیمی‌درمانی بود که تجربه‌های ارزشمندی را برای من به همراه داشت.

می‌توانم به‌قول شما و بدون تواضع عرض کنم که حضور در بخش‌های مختلف زنجیره تأمین دارو، از نظارت و مدیریت دولتی گرفته تا تاسیس داروخانه و شبکه توزیع، دیدگاهی جامع نسبت به صنعت داروی کشور برای من ایجاد کرد؛ تجربه‌ای که امروز در مسئولیت‌های مدیریتی و راهبری صنعت دارو از آن واقعا بهره می‌گیرم.
تقریباً در بیشتر شرکت‌های پخش خصوصی کشور فعالیت کرده‌ام و این تجربه را یکی از ارزشمندترین دوره‌های کاری خود می‌دانم. حضور در شبکه توزیع دارو، شناختی عمیق از بازار، نیازهای واقعی بیماران، رفتار مصرف‌کنندگان و چالش‌های زنجیره تأمین دارو به من بخشیده است؛ و این تجربه‌ای شده که حالا در حوزه تولید و مدیریت شرکت‌های دارویی هم راهگشایی می‌کند.

پیش از آنکه به عنوان مدیرعامل ویتان فارمد منصوب شوم، این شرکت در حال احداث بود و کارشناسانی از هندوستان و در برخی مقاطع متخصصانی از آلمان در طراحی و راه‌اندازی آن مشارکت داشتند. فلسفه شکل‌گیری ویتان فارمد، تولید انسولین قلمی در فاز نخست و ورود به حوزه تولید مکمل‌های دارویی در فاز دوم بود. در آن مقطع، برنامه‌ریزی‌هایی برای توسعه سبد محصولات مکمل نیز در دستور کار قرار داشت و…؛ خوشبختانه امروز این مجموعه در مسیر موفقیت قرار دارد.

در سال ۱۳۹۶ و هم‌زمان با حضور دکتر عبده‌زاده در مدیریت آن مجموعه، پس از انتصاب ایشان به مسئولیت‌های جدید، به عنوان جانشین ایشان و مدیرعامل شرکت ویتان فارمد معرفی شدم و حدود یک سال مسئولیت اداره این شرکت را برعهده داشتم.

سال ۱۳۹۷ معاونت بازرگانی شرکت پخش رازی را پذیرفتم و پس از مدتی علاوه بر مسئولیت معاونت بازرگانی، به عضویت هیئت‌مدیره شرکت نیز درآمدم. این مسئولیت تا سال ۱۴۰۰ ادامه داشت.

در سال ۱۴۰۰ به مدیرعاملی شرکت کیمیدارو منصوب شدم و تا سال ۱۴۰۲ در این مجموعه حضور داشتم. در این دوره تلاش همه می‌کردیم با رویکردی بازارمحور و مبتنی بر شناخت دقیق نیازهای بازار، مسیر رشد و توسعه شرکت را هموار کنیم و خوشبختانه نتایجی قابل توجه نیز حاصل شد.

اعتقاد دارم مدیری که تجربه فعالیت در حوزه توزیع را داشته باشد، هنگام حضور در یک شرکت تولیدی از مزیت بزرگی برخوردار است؛ زیرا شناختی دقیق‌تر از بازار، مشتریان، شبکه فروش و نیازهای واقعی صنعت پیدا می‌کند. این شناخت به تصمیم‌گیری‌هایی مؤثرتر، و برنامه‌ریزی‌هایی واقع‌بینانه‌تر کمک می‌کند. بخشی مهم از موفقیت‌هایی که در مسئولیت‌های مختلف مدیریتی تجربه کردم، حاصل همین نگاه بازارمحور بوده است.

من پس از جدایی از کیمیدارو، به مدت یک سال در یکی از شرکت‌های بزرگ خارج از صنعت دارو، به عنوان قائم‌مقام مدیرعامل فعالیت کردم و از تجربیات مدیریتی خود در حوزه‌ای متفاوت بهره گرفتم، اما سرنوشتم انگار با دارو گره خورده است و دوباره به صنعت بازگشتم.

از ۲۶ آبان‌ماه ۱۴۰4 به عنوان مدیرعامل و عضو هیئت‌مدیره شرکت داروسازی جابرابن‌حیان فعالیت خود را آغاز کردم و امروز تمام تلاش ما بر توسعه، نوآوری و ارتقای جایگاه این برند ارزشمند در صنعت داروسازی کشور متمرکز است.

اگرچه امروز بسیاری از شرکت‌های دارویی کشور با چالش‌های جدی نقدینگی مواجه هستند، اما جابرابن‌حیان به واسطه ظرفیت‌های تولیدی و زیرساخت‌های ارزشمند خود، از جایگاهی ویژه‌ در صنعت دارو برخوردار است. ما در حوزه تولید اسپری‌های دارویی، عملاً دو تولیدکننده اصلی در کشور هستیم؛ جابربن‌حیان و سینادارو. با توجه به ظرفیت‌های موجود، حداقل ۵۰ درصد سهم بازار این محصولات در اختیار جابرابن‌حیان است.

در همان ماه اول و در مقطعی که بازار با کمبود اسپری سالبوتامول مواجه بود، با بررسی شرایط بازار و توان تولیدی شرکت، تصمیم گرفتیم تمام ظرفیت موجود را برای تولید این محصول به کار بگیریم. به همکاران گفتم شبانه‌روز تولید می‌کنیم، نگران فروش و تأمین هم نباشید، آن‌را من مدیریت می‌کنم. خوشبختانه این تصمیم نتایجی بسیار خوب به همراه داشت و توانستیم بخشی مهم از نیازهای بازار دارو را تأمین کنیم.

مدیریت بدون پذیرش ریسک معنا ندارد. در شرایطی که صنعت دارو با مشکلاتی متعدد روبه‌رو است، ناچار بودیم تصمیم‌های جسورانه‌ای اتخاذ کنیم. البته این تصمیم‌ها بدون خطر نبود، اما اگر مدیر از پذیرش مسئولیت و ریسک فرار کند، تحولی نیز اتفاق نخواهد افتاد.
یکی از نخستین اقدامات ما، شناسایی دقیق چرخه‌های تولید و گلوگاه‌های موجود در خطوط تولید و بسته‌بندی بود. با بازنگری فرآیندها، استفاده بهینه از منابع موجود، جذب نیروی پیمانکاری در بخش‌های مورد نیاز و برنامه‌ریزی مبتنی بر موجودی مواد اولیه و ظرفیت نیروی انسانی، موفق شدیم راندمان تولید را به شکلی محسوس افزایش دهیم. این اقدامات بدون تعدیل هیچ نیرویی، و تنها با اتکا به توانمندی کارکنان جابر و با برنامه‌ریزی‌های درست انجام شد.

یکی از اتفاقات کم‌سابقه در تاریخ جابرابن‌حیان، فعالیت همزمان و شبانه‌روزی تمامی یازده خط تولید شرکت بود. حتی در روزهای دشوار و شرایط بحرانی و جنگ نیز هیچ‌یک از خطوط متوقف نشدند و تولید به صورت مستمر ادامه یافت. تا جایی که بررسی‌ها نشان می‌دهد چنین سطحی از فعالیت همزمان خطوط تولید در سال‌های گذشته جابرابن‌حیان سابقه نداشته است.

برای برخی محصولات استراتژیک، موانعی متعدد در مسیر تأمین مواد اولیه وجود داشت. به عنوان نمونه، با پیگیری‌های گسترده، موانع ورود مواد اولیه پنتوپرازول برطرف شد و تولید این محصول در دستور کار قرار گرفت. این اقدام علاوه بر تأمین نیاز بازار، به دلیل اصلاح قیمت و فروش مناسب، نقدینگی قابل توجهی را وارد شرکت کرد.
با وجود محدودیت‌های ارزی و مشکلات موجود، تلاش کردیم مواد اولیه مورد نیاز را از تأمین‌کنندگان داخلی و خارجی به صورت نقدی یا اعتباری تهیه کنیم. در حال حاضر نیز محموله مواد اولیه برخی محصولات مهم از جمله ویال تزریقی سفتریاکسون و ویال تزریقی مروپنم وارد کشور شده و پس از انجام مراحل اداری و ترخیص، وارد چرخه تولید خواهد شد.

ماه‌هاست که بخشی از نیازهای ارزی صنعت دارو در انتظار تخصیص قرار دارد. خوشبختانه بخشی از این ارزها تأمین شده و برای بخش دیگر نیز وعده تخصیص داده شده است. هدف ما این است که حتی در دشوارترین شرایط نیز وقفه‌ای در تولید و تأمین داروهای مورد نیاز کشور ایجاد نشود و مردم با کمبود دارو مواجه نشوند. این مسئولیتی است که خود را نسبت به آن متعهد می‌دانیم.

یکی از مهم‌ترین اقداماتی که در جابرابن‌حیان انجام شد، ایجاد نظام دقیق دیده‌بانی بازار بود. تلاش کردیم نیازهای واقعی بازار را به‌صورت مستمر رصد کنیم و ظرفیت تولید شرکت را به سمت محصولاتی هدایت کنیم که بیشترین نیاز و بیشترین تأثیر را در بازار دارویی کشور دارند. در کنار آن، پیش‌فروش محصولات، فروش نقدی به شرکت‌های پخش، پیگیری افزایش قیمت محصولات و تمرکز بر تولید داروهای مورد نیاز بازار، موجب شد نقدینگی مناسبی وارد شرکت شود.

در کنار مسائل مالی و تولیدی، اعتقاد دارم مهم‌ترین سرمایه هر سازمان نیروی انسانی آن است. ایجاد انگیزه، توجه به کارکنان، تقویت روحیه همدلی و مشارکت و حضور مستمر مدیران در کنار کارکنان، نقشی تعیین‌کننده‌ در موفقیت‌های اخیر شرکت داشته است. نتیجه این همراهی و همدلی، شکل‌گیری یک کار تیمی واقعی میان مدیران و کارکنان بود که امروز آثار آن به‌خوبی قابل مشاهده است.

زمانی که مسئولیت مدیریت این مجموعه را پذیرفتم، بالاترین رکورد تولید و فروش ثبت‌شده در شرکت حدود ۱۶۵ میلیارد تومان بود. اما در همان ماه نخست حضورم و حتی پیش از اعمال افزایش قیمت‌ها، با پیگیری‌ها و برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده موفق شدیم رکورد ۲۱۰ میلیارد تومان را ثبت کنیم و پس از آن نیز روند رشد شرکت با شتابی بیشتر ادامه پیدا کرد.
شما به‌نیکی می‌دانید که جابرابن‌حیان یکی از مهم‌ترین و استراتژیک‌ترین شرکت‌های داروسازی کشور است. این شرکت از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان آنتی‌بیوتیک‌های تزریقی و خوراکی، افشانه‌های تنفسی، پمادها، قرص‌ها، کپسول‌ها، سوسپانسیون‌ها و کپسول‌های ژلاتینی نرم در ایران به‌شمار می‌رود. همچنین برنامه توسعه سبد محصولات شرکت ادامه دارد و محصولاتی جدید نیز در آینده‌ی نزدیک به خطوط تولید اضافه خواهند شد.

بسیاری از محصولات جابرابن‌حیان توسط تعدادی محدود از تولیدکنندگان داخلی تولید می‌شوند و در برخی حوزه‌ها نیز ظرفیت تولید جایگزین بسیار محدود است. به همین دلیل، اگر این شرکت حتی برای مدتی کوتاه از چرخه تولید خارج شود، بدون تردید نظام دارویی کشور با مشکلات جدی در تأمین برخی اقلام دارویی مواجه خواهد شد.

همراهی مدیران با کارکنان تنها در شعار خلاصه نمی‌شود. بارها پیش آمده که در روزهای تعطیل با شرکت تماس گرفته‌ام و مشاهده کرده‌ام مدیران واحدهای مختلف در محل کار حضور دارند. امروز تقریباً هیچ روزی تعطیل برای شرکت معنا ندارد و مدیران در کنار کارکنان، به‌صورت مستمر در حال پیگیری امور هستند.

با توجه به موقعیت جغرافیایی شرکت و همجواری آن با فرودگاه مهرآباد، همچنین تشابه اسمی جابرابن‌حیان با مجموعه‌ای دیگر که در حوزه رادیوایزوتوپ فعالیت می‌کند، در مقاطعی با تهدیدات و نگرانی‌هایی روبه‌رو بودیم. در روزهای جنگ، ترکش‌هایی متعدد به محوطه شرکت اصابت کرد، شیشه‌ها و برخی تأسیسات آسیب دیدند و روزهای سختی را پشت سر گذاشتیم، در آن شرایط، حفظ تولید و در عین حال حفظ سلامت کارکنان مسئولیتی بسیار سنگین بود، طبعا حضور کارکنان در محل کار، آن هم در روزهایی که نگرانی‌های فراوانی وجود داشت، کار آسانی نبود؛ و من همیشه دست به‌دعا بودم که خدوندا جان عزیزان‌مان را حفظ کن؛ مع‌الوصف تعهد و احساس مسئولیت همکاران هم به‌شکلی شگفت‌انگیز مثال‌زدنی بود. تمامی کارکنان در کنار مدیران در محل کار حاضر می‌شدند و چرخه تولید جابر، حتی برای یک روز نیز متوقف نشد. خوشبختانه با لطف خداوند کریم، به‌‌رغم خسارت‌های وارده به ساختمان و تجهیزات، هیچ‌یک از کارکنان عزیزمان آسیب ندیدند و توانستیم مأموریت خود را در تأمین داروهای مورد نیاز کشور ادامه دهیم.

آنچه امروز در این شرکت داروسازی شاهد آن هستیم، حاصل تلاش یک فرد نیست؛ نتیجه همدلی کارکنان، حضور میدانی مدیران، تصمیم‌گیری‌های جسورانه، برنامه‌ریزی دقیق و باور به توانمندی‌های این مجموعه بزرگ است، هر موفقیتی که به دست آمده، متعلق به خانواده بزرگ جابرابن‌حیان است.

بخشی از حرف‌های مدیران شرکت در میانه گفت‌وگو:
در آوردگاه جنگ، هرگز و هیچ‌گاه اجباری برای حضور کارکنان وجود نداشت و همکاران با میل و علاقه شخصی زایدالوصف و مومنانه در محل کار خود حاضر می‌شدند و اتفاقا اصرار به حضور هم داشتند. کارکنان علاوه بر عرق ملی و حس موثر بودن در جریان تولید، علاقه و احترامی ویژه‌ هم برای دکتر مهدیان قائل هستند و همین موضوع موجب شده بود حتی در سخت‌ترین روزها نیز اجازه ندهند جریان تولید متوقف شود.

ظرفیت‌های شرکت همان ظرفیت‌های گذشته است، منابع نیز تفاوتی چندان نکرده، اما آنچه تغییر کرده، انگیزه، همدلی و روحیه همکاری و عرق سازمانی در مجموعه است.
در روزهای جنگ بارها مشاهده شد که کارکنان داوطلبانه وظایف یکدیگر را هم پوشش می‌دهند تا خللی در روند تولید ایجاد نشود. بسیاری از آنان بدون هیچ چشم‌داشت و تنها از سر احساس مسئولیت و تعلق سازمانی در محل کار حاضر می‌شدند.

ادامه صحبت‌های دکتر مهدیان:

من معتقدم مهم‌ترین سرمایه هر سازمان، نیروی انسانی آن است. اگر کارکنان احساس کنند دیده می‌شوند، و مورد احترام هستند و نقشی مؤثر در موفقیت سازمان دارند، اتفاقاتی بزرگ را رقم می‌زنند. آنچه امروز در جابرابن‌حیان شاهد آن هستیم، نتیجه همین همدلی و اعتماد متقابل است.

در سه ماه ابتدایی حضورم، پیش از آنکه افزایش قیمت‌ها اعمال شود، توانستیم رکورد ۲۴۱ میلیارد تومان فروش را در سامانه کدال ثبت کنیم. پس از آن، در فروردین‌ماه میزان تولید و فروش شرکت به ۴۴۱ میلیارد تومان رسید که نسبت به دوره مشابه، رشدی حدود ۱۵۰ درصدی را نشان می‌داد. این رشد حاصل افزایش تولید، بهبود بهره‌وری و مدیریت بازار بود.

پس از آن نیز رکورد تاریخی ۵۰۱ میلیارد تومان فروش در اردیبهشت‌ماه ثبت شد؛ رقمی که در تاریخ فعالیت شرکت بی‌سابقه بود. اعتقاد دارم زمانی که کار با نیت خیر، تلاش صادقانه و همراهی جمعی انجام شود، لطف و برکت الهی نیز شامل حال مجموعه خواهد شد.
در سه ماه نخست سال مالی جدید، تقریباً معادل سه برابر سود کل سال مالی گذشته شرکت، سودآوری محقق شد. همچنین در حال حاضر شرکت هیچ بدهی بانکی، مالیاتی، بیمه‌ای و یا بدهی به سهام‌داران ندارد و حدود دو هزار میلیارد تومان مطالبات تجاری نیز در اختیار دارد که پشتوانه‌ای مناسب برای ادامه فعالیت‌ها محسوب می‌شود.

شما در مدیریت، گاهی مدیر هستید و گاهی راهبر، من احساس می‌کنم همکاران ما بیش از آنکه مرا به عنوان مدیرعامل ببینند، به عنوان دوست و برادری که برایشان احترام قائل است، پذیرفته‌اند. وقتی کارکنان از صمیم قلب کار می‌کنند، نتیجه آن بسیار فراتر از مدیریت دستوری خواهد بود.

مشکل نقدینگی، امروز مهم‌ترین دغدغه صنعت دارو است. با این حال تلاش کردیم از تمام ظرفیت‌های موجود برای تأمین مواد اولیه استفاده کنیم. بخشی از منابع ارزی شرکت که در خارج از کشور بلوکه شده بود، با پیگیری‌های فراوان و به صورت مرحله‌ای آزاد شد و همین موضوع امکان تأمین بخشی از مواد اولیه مورد نیاز را فراهم کرد.
امروز مواد اولیه را از هر مسیری که امکان‌پذیر باشد تأمین می‌کنیم؛ حمل‌ونقل هوایی، زمینی، ریلی و دریایی. هدف ما این است که هیچ‌گاه خطوط تولید متوقف نشوند. در شرایط کنونی حتی ژلاتین مورد نیاز تولید را از چین از طریق حمل‌ونقل ریلی وارد کردیم  تا تولید جابر پایدار بماند.

توسعه سبد محصولات یکی از اولویت‌های اصلی ماست. یکی از مهم‌ترین پروژه‌هایی که در آینده نزدیک دنبال خواهیم کرد، توسعه خط تولید داروهای تزریقی غیربتالاکتام است. این پروژه علاوه بر افزایش ظرفیت تولید، نقشی مهم در ارتقای بهره‌وری و توسعه جایگاه جابرابن‌حیان در بازار دارویی کشور خواهد داشت.

دارو یک کالای لوکس نیست؛ دارو با سلامت و جان مردم سروکار دارد. به همین دلیل معتقدم صنعت دارو باید در اختیار متخصصان و افراد آشنا به این حوزه باشد. ما نیز با تمام توان تلاش می‌کنیم تا ضمن حفظ پایداری تولید، نقش خود را در تأمین داروهای مورد نیاز کشور به بهترین شکل ایفا کنیم.

مصاحبه ما با مرد خوش‌مشرب و مدیر موفق جابرابن حیان و مدیران‌اش به پایان می‌رسد. شبیه هیچ نشست و گفت‌وگویی نشده است! یادمان رفته بود که انگار در حال‌وهوای گفت‌وگو هستیم! اما روایت جابرابن‌حیان همچنان ادامه داشت.
در طول این دیدار، از اعداد و آمار بسیار سخن گفته شد؛ از رکوردهای تولید و فروش، از رشد سودآوری، از تأمین مواد اولیه، از توسعه محصولات جدید و از برنامه‌های آینده و…؛ اما آنچه بیش از هر چیز به چشم می‌آمد، سرمایه‌ای بود که در ترازنامه‌ها ثبت نمی‌شود؛ سرمایه‌ای به نام اعتماد. اعتماد میان مدیران و کارکنان، اعتماد میان یک مجموعه تولیدی و بازار، و اعتمادی که میان جابرابن‌حیان و نظام سلامت کشور شکل گرفته و…

اینک تصویری از یک سازمان، که حاصل تلاش جمعی‌اش به نتیجه رسیده، دیده و وجدان می‌شود، و این، آن شکل زیبای نتایج است. درود بر آفریننده‌ی این روح جمعی.

/انتهای پیام/

مقالات مرتبط

یک پاسخ بگذارید

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

محبوب ترین