دکتر یحیی میرزایی، (مدیرعامل شرکت داروسازی پرند دارو): مهم‌ترین درس دو جنگ تحمیلی اخیر این بود که تاب‌آوری را نمی‌توان در روز بحران ایجاد کرد؛ در شرایط جنگی یا بحران، نیاز بیمار به دارو متوقف نمی‌شود. بنابراین، امنیت دارویی را نباید تنها با میزان موجودی انبارها سنجید؛ امنیت واقعی زمانی محقق می‌شود که توان تولید کشور در شرایط غیرعادی حفظ شود. تجربه جنگ، نقاط آسیب‌پذیر زنجیره تأمین را آشکار کرد و ما باید اکنون این نقاط را شناسایی و اصلاح کنیم.
اولویت ما هم در پرند دارو بر اساس این نگاه، حفظ جریان تولید و فعال نگه داشتن خطوط تولید بود. همکاران ما در تمامی واحدها تلاش کردند تا استمرار فعالیت کارخانه حفظ شود. از نظر من، یکی از شاخص‌های بلوغ یک شرکت داروسازی ، توان تداوم تولید در شرایط غیرعادی است. این تجربه برای پرند دارو ارزشمند بود زیرا مسیر تقویت زیرساخت‌ها و برنامه‌های تداوم کسب‌وکار را روشن کرد.
منشعب از همین جریان جنگ، تحریم صرفاً محدودیت خرید نیست؛ بلکه محدودیت‌های بانکی، انتقال پول، لجستیک و دشواری تأمین قطعات تخصصی، ریسک و هزینه تولید را به شدت افزایش می‌دهد. گاهی یک قطعه کوچک می‌تواند کل فرآیند تولید را متوقف کند. لذا باید به سمت تنوع‌بخشی به زنجیره تأمین و کاهش وابستگی به منابع تک‌منبعی حرکت کرد.
دسترسی عملیاتی به منابع ارزی، مدیریت هزینه‌ها و تأمین سرمایه در گردش متناسب با هزینه‌های تولید است. اگر نظام تأمین مالی با تغییرات هزینه‌ای همگام نباشد، فشار نقدینگی مستقیماً برنامه تولید را مختل می‌کند. سیاست‌های ارزی، تأمین مالی و قیمت‌گذاری را باید یکپارچه دید.
به‌نظرم ناترازی انرژی بسیار امری جدی است، تولید API به مجموعه‌ای از فرآیندهای شیمیایی وابسته است؛ قطع ناگهانی انرژی می‌تواند باعث ضایعات تولید و توقف فرآیند شود. واحدهای راهبردی باید در سیاست‌های مدیریت انرژی دیده شوند. البته صنعت نیز مسئول است که با نگهداری پیشگیرانه، زیرساخت‌های خود را مقاوم‌تر کند.
ما در پرند دارو در یک سال گذشته، با هدف کاهش ریسک توقف تولید، زیرساخت‌های برق، تأسیسات، سیستم‌های آب و یوتیلیتی‌ها و همچنین زیرساخت‌های IT را تقویت کرده‌ایم. هر سرمایه‌گذاری در کارخانه دارویی باید سه نتیجه را دریافت کند: پایداری تولید، کاهش ریسک عملیاتی و ایجاد ظرفیت برای توسعه.
اما درباره مواد مؤثره هم باید گفت که حلقه‌ای راهبردی هستند. اگر داروی نهایی در داخل تولید شود اما ماده مؤثره آن وابسته به واردات باشد، ریسک زنجیره همچنان خارج از کنترل است. ما باید از مفهوم ساده «تولید داخل» به سمت «زنجیره تأمین تاب‌آور» حرکت کنیم که شامل تولید حد واسط های شیمیایی، تجهیزات و فناوری‌های داخلی باشد.
پروژه کشت پایلوت شقایق الیفرا در پرند دارو هم در چارچوب تأمین مواد اولیه اپیوئیدی (مورد استفاده در کنترل درد) است. در شرایط تحریم، اتکا به مسیرهای خارجی یک ریسک است. ما با طی فرآیندهای قانونی، کشت پایلوت و کنترل‌شده این گیاه را دنبال می‌کنیم تا بخشی از نیاز کشور را از منشأ داخلی و استاندارد تأمین کنیم. این یک رویکرد علمی و مرحله‌ای است که نتایج آن می‌تواند تجربه‌ای ارزشمند برای کشور باشد.
طبعا هدف ما توسعه و تکمیل سبد محصولات پرند دارو است. محصول جدید باید بر اساس نیاز بازار، مزیت فناورانه، امنیت زنجیره تأمین و توجیه اقتصادی انتخاب شود.
برای توسعه مقیاس تولید و سرمایه‌گذاری در فناوری، صادرات یک ضرورت است. هدف ما حرکت از صادرات موردی به سمت حضور پایدار در بازارهای بین‌المللی است. اگر زنجیره صنایع شیمیایی، پتروشیمی و دارو را منسجم کنیم، می‌توانیم سهمی بیشتر از بازار منطقه را به دست آوریم.
در خصوص ورود به بازار سرمایه، من آن‌را فراتر از یک ابزار تأمین مالی می‌بینم؛ این فرآیند باعث ارتقای شفافیت مالی، حاکمیت شرکتی و بلوغ نظام گزارش‌دهی می‌شود. ما به دنبال ساخت سازمانی هستیم که توسعه آن متکی به سیستم و حاکمیت شرکتی باشد، نه افراد.
کشور عزیز ما، به یک «برنامه ملی تداوم تولید دارو در شرایط بحران» نیاز دارد. این برنامه باید شامل تأمین پایدار انرژی، تسهیل دسترسی به منابع ارزی و ایجاد سازوکارهای سریع تصمیم‌گیری باشد. تاب‌آوری، حاصل هماهنگی سیاست‌گذار، صنعت و زنجیره تأمین است.
فارمکس باید از یک نمایشگاه نمایش محصولات، به فضایی برای گفت‌وگو درباره «طراحی صنعتی مقاوم در برابر بحران» تبدیل شود. اگر این نمایشگاه بتواند حلقه‌های تولیدکننده، دانشگاه و سیاست‌گذار را به یکدیگر نزدیک‌تر کند و خروجی آن توسعه فناوری، سرمایه‌گذاری و کاهش نقاط آسیب‌پذیر زنجیره تأمین باشد، فارمکس از یک رویداد تجاری فراتر رفته و به پلتفرم توسعه صنعت داروی کشور تبدیل می‌شود. پیام فارمکس امسال روشن است: بحران نباید توسعه را متوقف کند؛ بلکه باید فرصتی برای شناسایی نقاط ضعف و مقاوم‌سازی زیرساخت‌ها باشد.
من یک پیام هم دارم: امنیت دارویی را نمی‌توان در روز بحران ایجاد کرد؛ باید آن را پیش از بحران ساخت. تجربه جنگ، تحریم و ناترازی انرژی ثابت کرد تاب‌آوری فقط با ذخیره محصول نهایی حاصل نمی‌شود، بلکه باید توان تولید را حفظ کرد. هر خط تولیدی که فعال می‌ماند، هر ماده مؤثره‌ای که با کیفیت تولید می‌شود و هر زیرساختی که مانع توقف کارخانه می‌شود، بخشی از امنیت کشور است. ما در پرند دارو نیز همین مسیر را در پیش گرفته‌ایم؛ پایداری تولید، توسعه محصول، تقویت زنجیره تأمین و ساخت سازمانی که در شرایط دشوار نیز توان استمرار داشته باشد. هدف نهایی باید این باشد که حتی در دشوارترین شرایط، چراغ کارخانه‌های حیاتی کشور روشن بماند.
/انتهای پیام/