متاعِ آنفلوانزایی چینی و ابهامات آن/
یادداشت حبیب‌الله افشنگ: ماجرای واکسن آنفلوآنزای امسال، بیش از آنکه یک رویداد سلامت‌محور باشد، شبیه یک کلاف سردرگم از تصمیم‌های شتاب‌زده و نظارت‌های ضعیف است.
روز دوم مهرماه، داروخانه‌ها پیش‌فاکتور واکسن چینی را با قیمت ۲ میلیون و ۱۸۵ هزار تومان دریافت کردند. اما تنها ۴۸ ساعت بعد، یعنی چهارم مهر، اعلام شد که قیمت به یک میلیون و ۷۸۰ هزار تومان کاهش یافته است!
این تغییر ناگهانی، خودش به یک علامت تبدیل شد: اینکه سازمان غذاودارو در قیمت‌گذاری اولیه «عقب افتاده» و نظارت کافی نداشته است. در حالی که مسئولان از تأمین حدود ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار دوز و توزیع مرحله‌ای خبر می‌دادند، بازار تشنه و مضطرب، راه خودش را می‌رفت.
گزارشی که جنجال‌آفرین شد
حاشیه اصلی اما جایی شکل گرفت که یک گزارش خبری از قول یکی از اعضای کمیته کشوری آنفلوآنزا، از «رد کیفیت» واکسن‌های چینی سخن گفت.
سازمان غذاودارو بلافاصله در جوابیه‌ای رسمی واکنش نشان داد و تأکید کرد که آن کمیته «مرجع رگولاتوری ثبت، صدور مجوز یا کنترل کیفیت» هیچ واکسنی نیست و اظهارنظر یک عضو، «رأی مرجع ذی‌صلاح محسوب نمی‌شود».
سازمان در ادامه از رسانه منتشرکننده خواست در صورت داشتن «سند رسمی رد کیفیت»، شماره و تاریخ و مرجع صادرکننده آن را ارائه کند و «تبدیل یک اظهارنظر فردی به حکم قطعی رد کیفیت» را در موضوع سلامت عمومی غیرقابل قبول خواند.
این جدال رسانه‌ای، حداقل یک دستاورد داشت: نشان داد که حتی مسئولان هم درباره کیفیت واکسن‌های وارداتی چینی، آنقدر که باید، اطمینان‌بخش و شفاف ظاهر نشده‌اند.
تأخیر، بازار سیاه ایجاد کرد
در فاصله میان تأخیر در توزیع رسمی و تقاضای فزاینده مردم، بازار غیررسمی جان و توان گرفت. برخی گزارش‌ها از عرضه واکسن‌هایی با قیمت ۱۰ تا ۱۲ میلیون تومان در چند داروخانه و فضای مجازی خبر می‌دهند!
مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذاودارو این محصولات را «قاچاق» خوانده و گفته: «نه تناسب سویه‌های آنها با شرایط کشور مشخص است و نه می‌توان از رعایت زنجیره سرد در فرآیند قاچاق اطمینان داشت».
سخنگوی یکی از تشکل‌های صنفی داروسازی نیز با اشاره به اینکه این واکسن در یکی از کشورهای همسایه تنها ۱۸ دلار قیمت دارد، پرسید: «نمی‌دانم با چه محاسباتی این قیمت برای آن تعیین کرده‌اند». سؤالی که هنوز بی‌پاسخ مانده است!
/انتهای پیام/