در آستانه روز داروساز/۸
یادداشتی از دکتر هاله حامدیفر؛ مدیر گروه دارویی سیناژن و رئیس انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات بیوتکنولوژی پزشکی
همکاران عزیزم،
امسال بیشتر از همیشه به داروساز بودنم افتخار میکنم.
نه فقط بهخاطر داروهایی که ساختیم، نسخههایی که پیچیدیم یا شبهایی که پای خط تولید و در آزمایشگاه ماندیم؛ بهخاطر «بودن»؛ بودن در کنار مردمی رنجکشیده و داغدیده، در روزهای سخت، در روزهای جنگ و شبهای خون و آتش.
جامعهی تخصصی بینظیری که در هر کوی و برزن، در آزمایشگاه و خط تولید، در بیمارستان و داروخانه و در رگهای شبکه توزیع کشوری که خانهی ماست هر لحظه کنار مردمی بوده که ایران ماست.
از رازی بیش از هزار سال گذشته است. از مردی که آنچه میخواند برایش کافی نبود، میدید، میآزمود و بعد باور میکرد. بیماری را میدید، نهفقط بیماری را. دانشی ساخت که قرنها بعد از خودش ماند و از مرزهای سرزمینش بسیار دورتر رفت.
روز داروساز بهنام اوست چون از میان همهی آنچه او بود، داروساز بودنش ارزشمندترین نام رازی بود. نام ما، نامی که امسال کمی بیشتر از همیشه لایق آنیم.
لایقیم چون در روزهایی که میشد خسته شد، ادامه دادیم.
در روزهایی که میشد ترسید، نرفتیم و داروساز ماندیم؛ و هیچچیز نتوانست ما را از کاری که برایش قسم خوردهایم بازدارد.
🌱زندهباد جامعه مظلوم و قهرمان داروسازی ایران.
/انتهای پیام/

