برای روز داروساز/ ۱۰
یادداشتی از دکتر محمد منفرد، نایب‌رئیس انجمن داروسازان ایران:
در سالروز تولد نشریه‌ای ایستاده‌ایم که شاید در روز آمدنش چندان شگفت‌زده نشدیم؛ اما امروز، از بودنش، منشش و سیاستش شگفت‌زده‌ایم.
شگفتی ما از آنجاست که این نشریه، از همان نخستین روز، بر همان راه و روشی که وعده داده بود ایستاد؛ نه در هیاهوی روزگار رنگ عوض کرد، نه در برابر دشواری‌ها قدم پس گذاشت و نه برای خوشایند این و آن، از اصول خود فاصله گرفت.
با صلابت ماند، محکم و استوار گام برداشت و بی‌طرفی را به شعار تبدیل نکرد؛ بلکه آن را زندگی کرد؛ آینه بود؛ و چه دشوار است آینه بودن.
آینه، کسی را زیباتر یا زشت‌تر از آنچه هست نشان نمی‌دهد؛ تنها آنچه را هست، همان‌گونه که هست، پیش چشم می‌گذارد.
این نشریه نیز چنین کرد؛ آدم‌ها را همان‌گونه که بودند نشان داد، اتفاقات را همان‌گونه که رخ دادند روایت کرد؛ و قضاوت را به مخاطب سپرد؛ و چه اتفاقی زیبا است که صاحب امتیاز این نشریه، نام خانوادگی‌اش «درستکار» است.
اما «درستکار» بودن شاید نامی باشد که بتوان بر بسیاری گذاشت، این درستکار ماندن است که کار هر کسی نیست.
درستکار ماندن یعنی وقتی فرصت تغییر رنگ هست، همان رنگ خودت بمانی؛ یعنی وقتی سکوت آسان‌تر است، حقیقت را فراموش نکنی؛ یعنی وقتی مصلحت وسوسه‌ات می‌کند، اصولت را نفروشی؛ و یعنی در روزهایی که حفظ مسیر دشوار می‌شود، همچنان راه درست را انتخاب کنی.
این نشریه در آغاز چهارمین سال زندگی‌اش، نشان داده که «درستکار» فقط یک نام نیست؛
می‌تواند یک منش باشد، یک انتخاب باشد و یک راه باشد.
زادروزت مبارک؛ به امید آنکه همچنان درست بمانی، درست بنویسی، درست ببینی و بر همان راه درستی که آغاز کرده‌ای، استوار بمانی.
آغاز چهار سالگی‌ات مبارک، «فن‌سالاران».
/انتهای پیام/