انباشت مطالبات داروخانه‌ها از بیمه‌ها، باعث شده این موسسات مجبور شوند دارو را نقد بخرند و نسیه بفروشند تا شاید بتوانند دوام بیاورند.
داروخانه پل ارتباطی صنعت داروسازی و مشتری است. اگر به هر دلیلی، دارو به دست بیمار نرسد و یا به سختی و دشواری برسد؛ همه نگاه‌ها در وهله اول متوجه داروخانه می‌شود. در حالی که هیچ قصور و کوتاهی در مسیر کمبود دارو، متوجه داروخانه‌ها نیست و سرچشمه اصلی این بحران، از جایی دیگر آب می‌خورد.
قریب به اتفاق داروهایی که مردم نیاز دارند و نسخه می‌شود، تحت پوشش بیمه‌های پایه قرار دارد و لاجرم، دخل و خرج داروخانه‌ها نیز از طریق همین نسخه‌های دارویی انجام می‌شود.
اقتصاد داروخانه‌ها به‌ویژه داروخانه‌های کوچک در مناطق محروم و دور از شهرهای بزرگ کشور؛ وابسته به نسخه‌های دارویی است.
تاخیر بیمه‌ها در پرداخت مطالبات، دست این موسسات برای تامین نقدینگی را بسته است؛ و مجبورند دارو را خریداری کنند تا بیمار دست خالی از داروخانه بیرون نرود.
داروخانه‌ها دارو را نقد می‌خرند، و نسیه می‌فروشند. زیرا، پول نسخه‌ها را چند ماه بعد دریافت می‌کنند!
/مهر
/انتهای پیام/