یادداشت فن‌سالاران/
اگرچه FDA و دیگر نهادهای نظارتی غرب با این هشدارها پرچمدار شفافیت و صیانت از سلامت بیمار بوده‌اند و هستند، اما نباید از یاد برد که تاریخ صنعت داروسازی جهان در آمریکا و اروپا، آکنده از پرونده‌های سیاه و جنایت‌بارِ شرکت‌های بزرگ داروسازی (Big Pharma) علیه بشریت است؛ شرکت‌هایی که سودِ کلانِ تجاری را همواره بر جان انسان‌ها مقدم داشته‌اند.
برای نمونه می‌توان به فجایعی هولناک چون رسوایی داروی «تالیدومید» در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی توسط شرکت آلمانی گروننتال اشاره کرد که مصرف آن توسط زنان باردار، به تولد بیش از ۱۰ هزار نوزاد با نقص‌های مادرزادی شدید و بدون دست و پا در سراسر جهان انجامید! در حالی که شرکت سازنده سال‌ها از اعلام عوارض آن چشم‌پوشی کرده بود.
فاجعه‌ی شرکت «پوردو فرما» با داروی اکسی‌کنتین (مینی‌سریال دوپسیک را پیشنهاد می‌کنیم تماشا کنید) در ایالات متحده که با پنهان‌کاری عمدی درباره میزان اعتیادآوری این مسکن، موج خانمان‌سوز بحران اعتیاد و مرگ صدها هزار نفر را در آمریکا رقم زد.
همچنین می‌توان به رسوایی شرکت «مرک» با داروی مسکن «وایوکس» در اوایل قرن بیستم اشاره کرد که پنهان کردن خطرات قلبی آن، به مرگ هزارها بیمار منتهی شد.
بله؛ شاید صنعت داروسازی داخلی ما در برخی حوزه‌ها از نظر تکنولوژی، فناوری‌های نوین یا فرمولاسیون‌های پیچیده هنوز به پای غول‌های داروسازی جهان نرسیده باشد و با چالش‌های ساختاری و مالی دست‌وپنجه نرم کند، اما تاریخچه‌ی فعالیت داروسازان و صنایع دارویی کشورمان گواهی می‌دهد که هیچ‌گاه چنین اقداماتِ غیرانسانی، پنهان‌کارانه و سودجویانه‌ای را در حق مردم خود و بشریت مرتکب نشده و اصالتِ خدمت به سلامتِ بومی، همواره خط قرمز این صنعت داروی ایران بوده است.
/انتهای پیام/
