اندر خمِ داروفروشی بیمهار در فضای مجازی/
یادداشتی از دکتر حبیبالله افشنگ: در روزگاری که برای خرید ارزانترین کالا مانند یک کابل شارژ ساده از دیجیکالا هم گاهی کد رهگیری، پیامک تأیید و احراز هویت لازم است، اما در مورد دارو، برخی عزیزان چنان با شور و حرارت از عرضهی اینترنتی دارو بدون چارچوب دقیق دفاع میکنند که گویی دارو هم چیزی در حد خرید جوراب، قاب موبایل یا شارژر فستشارژ است!
واقعاً جای شگفتی دارد که عدهای با پرچم «اقتصاد دیجیتال» وارد میدان میشوند، اما به محض رسیدن به کلمه «نظارت»، ناگهان دچار حساسیت شدید، کهیر تنظیمگری و تنگی نفس مقرراتی میشوند!
گویا از نظر این دوستان، اقتصاد دیجیتال یعنی هرکس هر دارویی را، از هرجا، برای هرکسی، با هر نسخهای یا بینسخهای ارسال کند و بعد هم…
البته کسی مخالف فناوری نیست. هیچ انسان عاقلی با توسعه خدمات دیجیتال، تسهیل دسترسی مردم و استفاده از ظرفیت سکوهای نوین مخالفتی ندارد. مسئله این است که دارو، کالا نیست؛ دارو با سلامت مردم سر و کار دارد. همان قرصی که برای یک بیمار نجاتبخش است، ممکن است برای بیماری دیگر خطرناک باشد. همان دارویی که باید در زنجیره سرد نگهداری شود، اگر در مسیر ارسال تبدیل به «داروی آفتابدیده» شود، دیگر اسمش خدمت دیجیتال نیست؛ بیشتر شبیه نوعی قرعهکشی با سلامت است!
برخی عزیزان چنان از «رفع مانع کسبوکار» سخن میگویند که انگار مانع اصلی کسبوکار، نسخه پزشک، مسئول فنی داروخانه، زنجیره تأمین رسمی، نظارت سازمان غذاودارو و سلامت بیمار است!
اگر قرار باشد هر الزامی را مانع بدانیم، فردا شاید بگویند چراغ قرمز هم مانع توسعه حملونقل است و کمربند ایمنی نیز ضدنوآوری محسوب میشود.
طنز ماجرا آنجاست که برخی جریانها بهجای پذیرش قواعد شفاف، گویا علاقه دارند ابتدا بازی را شروع کنند، بعد اگر داور سوت زد، داور را متهم کنند که با فوتبال مدرن مخالفت میکند! در حالی که تنظیمگری، دشمن نوآوری نیست؛ اتفاقاً شرط بقای نوآوری سالم است. فناوری وقتی ارزشمند است که در خدمت مردم باشد، نه اینکه سلامت مردم در خدمت مدل درآمدی فناوری قرار گیرد.
اگر قرار باشد عرضه اینترنتی دارو توسعه یابد، باید با محوریت داروخانه، مسئول فنی، نسخه معتبر، رهگیری اصالت دارو، حفظ محرمانگی اطلاعات بیمار، رعایت شرایط نگهداری و نظارت پیشینی و پسینی باشد. غیر از این، نامش اقتصاد دیجیتال نیست؛ نامش دیجیتالیکردن بینظمی است.
مدافعان واقعی تحول دیجیتال در سلامت باید از مقررات شفاف استقبال کنند، نه اینکه هر ضابطهای را به چشم مزاحم ببینند. چون در حوزه سلامت، آزادی بدون مسئولیت، بیشتر از آنکه نوآوری باشد، نوعی شجاعت خطرناک است؛ آن هم با هزینهای که نه از جیب سکوها، بلکه از سلامت مردم پرداخت میشود.
در نهایت باید گفت:
داروخانه دیجیتال، بله؛
عرضه قانونمند، بله؛
تسهیل دسترسی مردم، حتماً؛
اما داروفروشی بیضابطه با لعاب استارتاپی، خیر آقا.
ممنونیم، بهقول معروف از طلا گشتن پشیمان گشتهایم، لطف فرموده ما را مس کنید!
✔️سلامت مردم را، نسخه آزمایش برای پلتفرمها نکنید.
/انتهای پیام/