یادداشت بازگشت:
گاهی در طول زندگی ناچار، کم میشویم اما میمانیم.
ما، هستیم، ادامه میدهیم.
ما، هر بار بیشتر و بیشتر میکوشیم، بیش از همیشه.
ما، زندگی را پیش میرانیم، و اگر به خودمان بود، ایبسا که نبودن را برمیگزیدیم…
ما، برای آن شکل واقعی زندگی ایستادهایم…؛ ماموریتمان زیستن بوده است؛ بودن.
میآموزیم، پیش میرویم، کم میشویم، زیستن را مشق میکنیم، زندهایم…
در این احوال بیسابقه، دوباره به اطلاعرسانی برگشتهایم، دوباره «صدا»ی “زنگ” را به صدا در میآوریم، جانهای آگاه «صدا» را میشنوند.
▪️فنسالاران صنعت داروی کشور

