یادداشت رسیده/
روزی روزگاری، پزشک بودن بیش از یک شغل بود؛ یک هویت اجتماعی و اخلاقی محسوب میشد. جامعه به پزشکها اعتماد داشت و عنوانشان نماد مسئولیت و تعهد بود. پزشکان نهتنها درمانگر، بلکه حافظ پیمان اخلاقی میان علم و جامعه بودند.
امروزه اما از هر که میشنوی «زیرمیزی» و حرفهای نامربوط است!
آن تصویر نیک، یکشبه تخریب نشد، بهتدریج فروپاشید و پزشکان در دید جامعه تبدیل به سیاهکارانی شدند که زیرمیزی میگیرند و تعدادی هم بدل به زیباکارانی شدهاند که در سالنها به آرایش بدن یا صورت و دندان بیماران خود میپردازند.
به تبلیغات مشمئزکنندهشان نگاه کنید، گویاتر از خروجی خودشان نمیبینید!
کارسازان حوزه سلامت را چه شد که در مسیر تجاریسازی و معامله بر حیات خویش گام برمیدارند!
شبکههای اجتماعی بستری شدهاند برای نمایش عملها، جلب فالوور و افزایش درآمد؛ جایی که معیار موفقیت دیگر سلامت و اخلاق نیست، بلکه تعداد مراجعهکننده و میزان سود مالی است.
پزشکی که زمانی نماد اعتماد و مسئولیت بود، به یک کسبوکار رقابتی و نمایشی تبدیل شدهاست! حیف، چه بر سر تصویرتان آمد!؟
/انتهای پیام/
