از میانه یک مقاله بلند/
«فرصت امروز» نوشت: دارو در اقتصاد ایران یک کالای معمولی نیست. سالهاست که این بخش در تقاطع یارانه پنهان، ارز ترجیحی، سیاستهای کنترلی و ضعف نظارت قرار دارد.
در دورههای مختلف، دولت برای جلوگیری از جهش قیمت دارو، ارز ترجیحی یا نیمایی ارزان قیمت را به واردات مواد اولیه و داروی نهایی اختصاص داده است. اما همین سیاست، بهتدریج به بستری برای رانت، قاچاق معکوس و ناکارآمدی توزیع تبدیل شد.
بر اساس برآوردهای رسمی، بخشی قابل توجه از ارز تخصیصی دارو در سالهای گذشته یا بهطور کامل به مصرف واقعی نرسیده یا با تأخیر طولانی وارد چرخه تولید شده است. این موضوع باعث شد همزمان با کمبود دارو در داروخانهها، میلیاردها دلار ارز ارزان از کشور خارج شود.
✔️اگر منابع پایدار جدید برای بیمهها تعریف نشود، سیاستهای جدید ارزی میتواند به زنجیرهای از بدهی، کمبود دارو و حتی امتناع داروخانهها از پذیرش بیمهها منجر شود؛ سناریویی که پیشتر نیز تجربه شده است!
/انتهای پیام/
